Mac OsX: Defragmenteren is (meestal) overbodig!

Het defragmenteren van harde schijven is een gebruik dat hard nodig was bij computers waarvan het Operating Systeem MS-DOS was. Door ontwerpfouten in het MS-DOS systeem raakte een harde schijf in betrekkelijk korte tijd sterk gefragmenteerd. Het operating system van de Macintosh heeft nooit dit soort ontwerpfouten gehad (zelfs versie 1.0 uit 1984 niet!), zodat de noodzaak om een harde schijf van een Mac te defragmenteren altijd al veel minder is geweest.

In het onderstaande artikel wordt uitgelegd hoe het zit met fragmenteren en defragmenteren van harde schijven, en onder welke omstandigheden het (misschien) gunstig kan zijn om een harde schijf van een Mac toch te defragmenteren!

Hoe ontstaat fragmentatie
Er zijn drie oorzaken van fragmentatie van de harde schijf:

1. Als het Operating System van de computer bij het opslaan van een bestand op de harde schijf niet vooraf al een plaats met voldoende (aaneensluitende) ruimte zoekt, maar gewoon begint met het opvullen van de eerste de beste beschikbare vrije ruimte. En vervolgens verder gaat met de volgende vrije plek en zo doorgaat totdat het gehele bestand weggeschreven is (of tot de schijf vol is, waarop het operating system gewoon het opslaan afbrak met een foutmelding). Nu zult u wellicht denken dat dit dan wel een heel Dom Operating System moet zijn om zo te werk te gaan, maar het was MS-DOS. Macintosh gebruikers hebben nooit met deze wijze van fragmenteren te maken gehad, omdat het Macintosh Operating system vanaf het allereerste begin in 1984 niet op deze wijze gewerkt heeft. Het is dus eigenlijk door deze fout in MS-DOS dat het idee is blijven hangen dat regelmatig defragmenteren van een harde schijf noodzakelijk is. Gestimuleerd natuurlijk door de leveranciers van defragmentatiesoftware, die natuurlijk hun product willen blijven verkopen. Voorstanders van defragmentatie wijzen dan ook altijd naar de grafische weergave van de fragmentatie van de door hun gebruikte defragmentatie software. Dat ziet er dan altijd heel indrukwekkend uit, met een wirwar van kleurenvlakjes, die de ernst van de fragmentatie moeten aangeven. Af en toe verdenk is de makers van deze software ervan dat ze door een psychologisch juist gekozen kleurgebruik een uiterst zorgwekkende situatie op de harde schijf suggereren... Vaak wordt er zelfs een defragmentatie percentage aangegeven, maar eerlijk gezegd heb ik zelf geen flauw idee wat het betekent als mijn harde schijf voor 57% is gefragmenteerd. Het lijkt veel. Maar welke definitie van fragmenteren wordt gebruikt? En 57% van WAT is gefragmenteerd; 57% van alle bestanden of 57% van de harde schijf ruimte, of 57% van de subdirectories of..

2. Als een van oorsprong klein bestand zodanig groeit (bijvoorbeeld een database) dat het niet meer op de oorspronkelijke plaats past en daarom gedeeltelijk op een andere plaats op de harde schijf moet worden opgeslagen.

3. Als een harde schijf al zo vol is, dat er voor grotere bestanden geen aaneensluitende ruimte op de harde schijf meer te vinden is, zodat het bestand wel in afzonderlijke delen bewaard moet worden.

Is defragmenteren is bij een Mac nu nodig of niet
Het fragmenteren van bestanden zoals onder punt 1 genoemd, komt op een Macintosh computer niet voor. De onder punten 2 en 3 genoemde oorzaken kunnen op een Mac wel vookomen. Echer vanaf versie 10.3 (Panther) is een functie aanwezig die automatisch (op de achtergrond, dus ongemerkt) bestanden defragmenteert, zodat het eventueel voorkomen van deze vormen van fragmentatie zo snel mogelijk ongedaan gemaakt wordt. Bovendien is het zo dat sommige systeembestanden op een hele specifieke plaats op de harde schijf staan, om ze snel te kunnen benaderen. Als defragmentatiesoftware deze bestanden zou gaan verplaatsen (hetgeen niet ondenkbaar is), dan wordt het paard zelfs achter de wagen gespannen. In plaats van sneller, wordt het benaderen van de harde schijf dan sctructureel langzamer!
Daarom is dit ons advies: Als een harde schijf te vol raakt (minder dan 20% vrije ruimte), dan kan fragmentatie een punt worden, zeker bij het bewerken van grote bestanden (zoals video bestanden). Maar in plaats van het aanschaffen van defragmentatie-software is het beter om te kiezen voor een echte oplossing, namelijk het aanschaffen van een grotere harde schijf! Een externe harde schijf met USB aansluiting van 1Tb (1 Terabyte = 1000 Gigabyte) is op dit moment al voor minder dan 100 euro te koop.

laatste update van deze pagina: 17 augustus 2009